woensdag 18 juli 2012

Weer thuis....

Ik ben weer thuis en type dit verslag op mijn desktop.
Op dinsdag bij het vliegveld van Carcassonne een huurauto geregeld bij Hertz. Ik vertrek om 9:15 met de bedoeling 's avonds de auto in te leveren bij de Hertz vestiging in Straatsburg. Geen problemen behalve het laatste stuk in Straatsburg waar ik naar het station moet (La Gare volgen) maar ze de weg hadden afgesloten en ze me naar het oude centrum stuurden. Mijn huurauto had wel een ingebouwde routeplanner (TomTom) maar bij het invoeren van het adres kon ik alleen maar een Cyrillisch toetsenbord gebruiken (waarschijnlijk zo door Russen ingesteld die voor mij de huurauto hadden). Met geen mogelijkheid kon ik het op een "normaal" toetsenbord terugzetten. In arren moede een Duitser naar de weg gevraagd. Hij zei dat het onmogelijk uit te leggen was hoe je bij het station moest komen met al die eenrichtingswegen in het centrum. Daarom vroeg ik of hij naast mij wilde gaan zitten en zo met zijn aanwijzingen bij het station te komen. Hij was zo aardig dit te doen (ik heb hem uitgebreid bedankt) en met zijn hulp bij het station en de Hertz vestiging gekomen. Na inlevering van de auto snel een hotel bij het station gevonden om daarna de oude binnenstad te bezoeken en te eten bij de kathedraal.
Vandaag (= woensdag) ben ik met de trein van Straatsburg naar Saverne gegaan (half uurtje), heb ik mijn auto opgepikt en om 17:00 kwam ik in Maarssen aan. Een blije hereniging en volgens Agnes ben ik flink afgevallen.
Ergo, als je wilt afvallen gooi je je Weight-Watchers schema in de prullenbak, ga je de 100 cols fietsen, geniet je met volle teugen, eet je zo veel als je kunt en val je toch af.

Hann: je gelukspoppetje heeft gewerkt, behalve een gebroken zadelpen bout heb ik geen malheur gehad, zelfs geen lekke band. Ik laat hem voortaan gewoon continu op de remkabel bij mijn stuur zitten.

maandag 16 juli 2012

Chalabre - Carcasonne 60 km 2:50 fietstijd

Over de D620 ga ik van Chalabre naar Limoux nog steeds over het parcours van de Tour van gisteren. Het is heuvelachtig geworden en 10 kilometer voor Limoux komen de eerste wijnvelden in zicht: de Languedoc. In Limoux zijn ze de laatste resten van de start van de etappe van gisteren aan het opruimen. Het landschap krijgt een voornamelijk mediterraan karakter met grove den, cipressen en luid getsjirp van de krekels. De cité van Carcasonne is al van ruime afstand zichtbaar en ik vind een hotel net onder de heuvel zodat ik makkelijk de cité kan bezoeken (een aanrader!!).
Dit is mijn laatste etappe van de 100 cols voor dit jaar. Ik zit 3 weken op de fiets, heb enorm genoten maar het thuisfront is er ook nog.
Ik heb zowel qua afstand als hoogtemeters de helft van de 100 cols route er op zitten. Ik heb 2021 km van de route gefietst en bijna 30 km aan hoogtemeters weg getrapt.

Col(letje)s:
Col de St.Benoit
Col de L'Espinas
Col d'al Bosc
Col du Loup

zondag 15 juli 2012

Oust - Chalabre 105 km 4:53 fietstijd

Wat een dag als je de Tour de France kruist.
Vroeg opgestaan en vroeg ontbeten want als je een stukje van het etappe parcours fietst, wil je niet dat je tegen gehouden wordt. Better save than sorry. Om 9:00 ben ik in Massat waar ik het parcours van vandaag (weliswaar komen de renners hier pas aan het eind van de middag langs) op rij. De weg wordt om 12:30 afgesloten dus ik ben mooi op tijd. Een paar kilometer licht klimmen en dan ben ik aan het begin van de Col de Péguère. De auto's staan nu al aan de kant van de weg, vaak met tenten waar ze de nacht in door gebracht hebben. En dan moeten ze nog 8 uur wachten voor de renners langs komen. Het begin van de Col de Péguère is afgezet met rood-witte pylonnen met daarachter 2 gendarmes met de armen over elkaar en een strenge blik. Ik switch naar nederigheid mode en vraag heel voorzichtig: "La route est barrée?". "Bien sur....... mais un vélo peut passer" en hij verschuift een pylon zodat ik er langs kan. De Col de Péguère is een smal boeren weggetje die ze tegen de berg aangeplakt hebben en waar maximaal 3 renners naast elkaar kunnen rijden.  In de 1ste kilometer ver boven de 10% met maxima van 18%. Met 5 à 6 km/uur kruip ik naar boven af en toe "attention" roepend als ik wandelaars wil inhalen. Mensen zoeken al de beste plekjes en ik krijg af en toe een zetje mee. Ik klim samen met iemand die er Spaans uit ziet en vraag "Espagnol?" en krijg als antwoord "Non, Basque". Ik begrijp het sentiment en had het kunnen weten gezien zijn oranje Euskatel tenue. We bereiken samen om ca. 10 uur de top waar de chaos al zienderand begint toe te nemen. Men is druk bezig de dranghekken vast te zetten en iedereen moet er (onder protest) al achter. Het parcours volgend voor een lange afdaling naar Foix waar ik in het centrum lunch bij de finish en de (nu nog lege) commentaar boxen. De speaker doet al zijn best en er is een hoop gedoe. Na anderhalf uur heb ik genoeg van het doelloze lawaai en volg het afgezette finish parcours om terug op mijn route te komen. Het 1-km-tot-de-finish doek staat en hangt voor de afslag die ik moet nemen zodat ik hem straal voorbij rij. Een behulpzame gendarme helpt me op de goede weg. Één km verder fiets ik weer in volstrekte rust met af en toe een auto door de uitlopers van de Pyreneeën. Zo was ik het gewend. 25 km later zie ik in Laroque d'Olmes een hoop mensen op de weg staan. Route barrée!! Dat kan maar 1 ding betekenen, het peloton komt langs. En, ja hoor, na 15 minuten komt de kopgroep langs en even later het peloton. Ik kruis nu letterlijk de Tour de France route als ik mijn weg vervolg op de weg waar ze net vandaan kwamen. Overal nog kraampjes en mensen die zeggen dat ik de verkeerde kant op rij, leuk. In Chalabre waar ik een hotel heb gereserveerd is men nog aan het bijkomen van het peloton dat voorbij gekomen is en mijn kamer is nog niet gereed. "Ce n'est pas grave" glimlach ik na een enerverende dag en installeer me aan de bar voor een welverdiend biertje.

Cols:

Col des Caougnous
Col de Péguère